Το όραμα μας για την Παιδεία

Εμείς, οι Λειτουργοί της Εκπαίδευσης, θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και να διεκδικούμε:

- Το Σχολείο των αξιών: της ισοελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης.

- Το Σχολείο του κριτικού στοχασμού πάνω στη φύση και την κοινωνία, στο περιβάλλον και τη δημοκρατία.

- Το Σχολείο της γνώσης, της έρευνας, της πράξης, της εργασίας και της συνεργασίας.

- Το Σχολείο της επαφής των πολιτισμών και του πολιτισμού των επαφών.

- Το Σχολείο της συνδημιουργίας, των χρωμάτων και των ήχων, της μουσικής και της κίνησης, των λέξεων, των στίχων και της θεατρικής δημιουργίας.

Αυτός εξακολουθεί να είναι ο μικρός, ο μέγας κόσμος, τον οποίο συνεχίζουν να οραματίζονται και να διεκδικούν με την καθημερινή τους πράξη, οι εκπαιδευτικοί, αντίθετοι στη μονομέρεια της οικονομίστικης στόχευσης, στον αυτισμό, εντέλει, του νεοφιλελεύθερου σχεδίου για την εκπαίδευση.

• Ένα σχολείο με ανώτατο διοικητικό όργανο το σύλλογο των καθηγητών, στον οποίο εκχωρούνται τυπικά και ουσιαστικά δικαιώματα οργάνωσης, τρόπου λειτουργίας και λήψης αποφάσεων. Έναν σύλλογο που θα μπορεί να αξιολογεί και να κρίνει, σε συνεργασία με όλους τους κοινωνικούς-εκπαιδευτικούς φορείς, τις ανάγκες της μορφωτικής διαδικασίας για όλα τα παιδιά, αξιοποιώντας τη δυναμική του στα πλαίσια του δημόσιου σχολείου.

• Ένα σχολείο όπου το Γυμνάσιο και το Λύκειο θα αποτελούν αυτόνομες βαθμίδες εκπαίδευσης, με αναλυτικά προγράμματα που θα ανανεώνονται με βάση τα πορίσματα της σύγχρονης διδακτικής.

• Ένα σχολείο μαθητών και όχι φωτοαντιγράφων, όχι εξεταστήριο, που απομυζά κάθε ενέργεια και διάθεση από τους μαθητές. Αποσυνδεμένο από τις εξετάσεις για το πανεπιστήμιο κι από τις κίβδηλες ανάγκες κρατικής "παραγωγικότητας" ή επιχειρηματικής ιδιωτείας. Μια αληθινή παιδεία δεν γίνεται για να χρωστάει θέσεις στο κράτος, αλλά για να χτίζει συνειδήσεις και μέλλον ζωής. Για να φτιάχνει το «εμείς».

• Ένα σχολείο, μια παιδεία, όπου ο καθηγητής και ο μαθητής θα επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις τους και θα αποτελέσουν το επίκεντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

• Και βεβαίως ένα σχολείο με πλήρη οικονομική, ασφαλιστική και κοινωνική κάλυψη των καθηγητών του.

Η πρότασή μας για τις προτεραιότητες, διεκδικήσεις της ΕΛΜΕ του 2008 είναι:

Η Παιδεία αποτελεί κοινωνικό αγαθό που παρέχεται δωρεάν, γι’ αυτό η Πολιτεία οφείλει να διευρύνει το Δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, εξασφαλίζοντας τους απαραίτητους πόρους για τούτο.

Ο εκπαιδευτικός αποτελεί το θεμελιώδες κύτταρο του εκπαιδευτικού συστήματος και τον βασικό κινητήριο μοχλό του. Γι’ αυτό πρέπει να στηριχθεί κοινωνικά, οικονομικά, και επιστημονικά: οικονομική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού, ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη, πλήρης σύνταξη στα 30 έτη υπηρεσίας και χωρίς όριο ηλικίας.

Ένταξη του επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης στις συντάξιμες αποδοχές.

ΑΜΕΣΑ ΦΕΤΟΣ ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΩΡΟΜΙΣΘΙΟΥΣ. Όλοι οι εκπαιδευτικοί, ωρομίσθιοι, αναπληρωτές και μόνιμοι είμαστε ισότιμοι και απορρίπτουμε τις μεταξύ μας διακρίσεις.

T.E.E. Δυστυχώς η εκσυγχρονιστική "σκόπιμη προχειρότητα" στην αντιμετώπιση της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης επαναλαμβάνεται. Είναι απαραίτητο οι αλλαγές στην ΤΕΕ να γίνουν με βάση: το συνολικό σχεδιασμό της 12χρονης υποχρεωτικής δωρεάν εκπαίδευσης, την ένταξη στο Υπουργείο Παιδείας όλων των σχολικών μονάδων που παρέχουν Τεχνικοεπαγγελματική Εκπαίδευση. Η κατάρτιση – ειδίκευση πρέπει να είναι μέρος της δημόσιας, δωρεάν δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Είναι επίσης απαραίτητη η διασφάλιση της εργασιακής σχέσης των εκπαιδευτικών των διαφόρων ειδικοτήτων. Απαιτούμε οι όποιες αλλαγές να γίνονται κατόπιν ουσιαστικού διαλόγου με την εκπαιδευτική κοινότητα.