Η δημιουργία του Κοινωνικού Δικτύου για την Εκπαίδευση

Τι μπορεί να είναι το δίκτυο;

Αμεσοδημοκρατική μορφή οριζόντιας διασύνδεσης προσώπων, που επιθυμούν την ανάπτυξη προβληματισμού, το διάλογο και τη δράση. Είναι μια πρακτική κριτική των ιεραρχικού τύπου μορφών αντιπροσώπευσης, εκπροσώπησης και τελικά υποκατάστασης των κοινωνικών συλλογικοτήτων.

Γιατί κοινωνικό;

Αναφέρεται στο κοινωνικό γίγνεσθαι συνολικά και αποτελείται από ενεργούς πολίτες, πρόσωπα που αρνούνται τους κοινωνικούς διαχωρισμούς και επιθυμούν την ανάπτυξη ουσιαστικής αντίθεσης στο νεοφιλελευθερισμό και στην καταστροφική, κοινωνικά και περιβαλλοντικά, κυριαρχία του κόσμου από το κεφάλαιο.

Και βέβαια για την Εκπαίδευση, στην οποία επικεντρώνει τη συλλογική διερεύνηση και δράση πάντα όμως σαν ένα οργανικό μέρος της όλης κοινωνίας.

Ποιοι προτείνουν;

Αρχικά διευκρινίζουμε ότι η πρόταση είναι ανοικτή και σαν συνθήκη εκκίνησης, την θεωρούμε όμως, σήμερα, αναγκαία για μια ουσιαστική νέα παρέμβαση των εκπαιδευτικών, της εκπαιδευτικής κοινότητας και της όλης κοινωνίας στην εντεινόμενη κρίση της «Παιδείας», εντεινόμενη τόσο, όσο η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα σαρώνει κοινωνικές κατακτήσεις και η κερδοφορία του κεφαλαίου υπερισχύει κάθε έννοιας ανθρώπινου πολιτισμού και γόνιμης σχέσης ανθρωπότητας – φύσης.

Η πλειοψηφία είμαστε καθηγητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μόνιμοι, αναπληρωτές και ωρομίσθιοι. Ένας αρχικός πυρήνας έχουμε ανοίξει ένα διάλογο εδώ και περίπου δύο χρόνια, όλοι συμμετείχαμε πέρσι στις μεγάλες αντιπολεμικές διαδηλώσεις και στις κινητοποιήσεις, συζητήσεις, αντίθεσης στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κορύφωση τις διεθνείς κινητοποιήσεις Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής. Έχουμε διαφορετικές αφετηρίες κοινωνικές, πολιτικές, συνδικαλιστικές αλλά έχουμε ενθαρρυνθεί από τον πολιτισμό διαλόγου των Κοινωνικών Φόρουμ και την ελπιδοφόρα παγκόσμια, περιφερειακή ή τοπική δράση του «κινήματος των κινημάτων», της αντίστασης στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση ή της εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης των ιδεών, της κοινωνικής αλληλεγγύης και του «άλλου εφικτού κόσμου».

Στις διεργασίες αυτές συναντηθήκαμε μεταξύ άλλων και με τις κινήσεις της Εκπαιδευτικής Προοπτικής και της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης. Η δημοκρατική παράθεση ή ακόμη και αντιπαράθεση απόψεων, η κοινή δράση και η κοινή αγωνία για την υπερκέραση των αδυναμιών του συνδικαλιστικού κινήματος στη σύγκρουση του με το νεοφιλελεύθερο σχέδιο, οδηγούν στην ελπίδα ότι είναι δυνατή η ανατροπή της ηγεμονίας της «μοναδικής νεοφιλελεύθερης σκέψης» μέσα και από την προώθηση της αναδιοργάνωσης των κοινωνικών χώρων σε κατευθύνσεις συμμετοχικών διαδικασιών.

«Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί.

Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος»

Συνάδελφοι,

Στην διαδικασία εκλογής αντιπροσώπων για το 11 ° Συνέδριο της ΟΛΜΕ, (Ιούνιος 2003) είχαμε συνυπογράψει ένα κείμενο - παρέμβαση, μια κραυγή διαμαρτυρίας για τα του οίκου μας.

Σε εκείνο το κείμενο αναρωτιόμασταν ποιά αλήθεια είναι η σχέση μας;

Με όλον τούτο τον ορυμαγδό

Με τον εξουσιαστικό, αυταρχικό λόγο

Με την απουσία αναζήτησης

ΟΤΑΝ

Οδηγούμαστε για. άλλη μια φορά, σαν κοινωνικά αυτόματα στην επιβεβαίωση της συνδικαλιστικής αλλά και εκπαιδευτικής απαξίας.

ΟΤΑΝ

• Χυδαίοι έμποροι διαλαλούν πραμάτειες ιδεών...

• Η κριτική γνώση ευτελίζεται σε πληροφόρηση.

• Η προσωπική ολόπλευρη ανάπτυξη μεταλλάσσεται σε αυτιστική δεξιότητα.

ΟΤΑΝ

• Τα παιδιά έπαψαν να μετρούν τα άστρα.

• Οι δάσκαλοι έπαψαν να ελπίζουν δείχνοντας τα άστρα ΟΛΟΙ στην πρέσα ενός εξεταστικού βιασμού νεανικών ελπίδων.

• ΟΛΟΙ αυτοί οι δυνάμει ρέκτες, έσκυψαν και συλλέγουν ράκη, τώρα μιας ολόκληρης κοινωνίας.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΕΣ - ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ μιας διαδικασίας ιεράς εξέτασης, ενός νέου μεσαίωνα των θεών της κερδοφορίας.

«Η ζωή δεν είναι άλλο από αυτό: να αλλάζουμε τον κό­σμο,

να τον μετασχηματίζουμε, να τον επινοούμε...»

Συνάδελφοι,

• Αρνούμενοι το ρόλο πωλητών ή καταναλωτών δεξιοτήτων και πληροφοριών

• Αρνούμενοι την εμπορευματοποίηση της γνώσης, της επιστήμης, της έρευνας

• Αρνούμενοι το σχολείο της «αγοράς»

Ας ανοίξουμε ένα νέο διάλογο, ας διερευνήσουμε τις δυνατότητες μιας άλλης Παιδείας σε έναν άλλο ΕΦΙΚΤΟ ΚΟΣΜΟ

ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ αυτής της διερεύνησης:

• Η αμεσοδημοκρατική δέσμευση και ο σεβασμός των διαφορετικών προσεγγίσεων κατά το διάλογο.

• Η άρνηση υποκατάστασης της κοινωνικής, κινηματικής δράσης από λογικές κομματικού ελέγχου, ψεύτικης καθαρότητας, περιχαράκωσης και τελικά κοινωνικής διάσπασης.

Αν εξαιρέσουμε τις κομματικά κατευθυνόμενες συνδικαλιστικές αντιλήψεις της νεοφιλελεύθερης συναίνεσης, όλοι οι συνάδελφοι είναι ανάγκη να συζητήσουμε και να δράσουμε ενιαία. Απλά πρέπει οι παρατάξεις να λειτουργήσουν ως οφείλουν στα σχολεία, όχι απεμπολώντας τον ιδιαίτερο ιδεολογικοπολιτικό τους λόγο, αλλά αναλαμβάνοντας, επιτέλους, την ευθύνη της συλλογικής στήριξης των αγώνων, που με τα ταυτόσημα διεκδικητικά πλαίσια προτείνουν: ακύρωση αξιολόγησης - χειραγώγησης εκπαιδευτικών, κατηγοριοποίησης των σχολείων, εμπορευματοποίησης της γνώσης, αγοραίας μετάλλαξης του σχολείου, υποχρηματοδότησης της Εκπαίδευσης, ελαστικοποίησης εργασιακών σχέσεων (ΩΡΟΜΙΣΘΙΑ). Κατάργηση της διχοτόμησης ΓΕ.Λ.-ΤΕΕ και του αντιστοίχου πλέγματος νόμων, Προεδρικών Διαταγμάτων και αποφάσεων που στηρίζουν τις νεοφιλελεύθερες επιλογές.

Δίκτυο μόνο εντός της εκπαίδευσης;

Η αντίληψη μας περί δικτύων για την οργάνωση της συλλογικής, κοινωνικής διερεύνησης και δράσης επιθυμούμε να οδηγήσει στην υπέρβαση των διαχωρισμών, διασπάσεων των κοινωνικών χώρων. Έχουμε συνείδηση των ορίων της κοινωνικής δράσης. Ορίων που επιβάλλουν οι αποσπασματικοί και διασπασμένοι αγώνες. Έτσι σε προτεραιότητα τοποθετούμε την ανάπτυξη σχέσεων συζήτησης - διεκδίκησης με το σύνολο των (συλλόγων και σωματείων) εργαζομένων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Άμεσα προτείνουμε την επαφή των χώρων Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας και των άλλων δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών με στόχο τη δημιουργία ενός ιστού υπεράσπισης των κοινωνικών κατακτήσεων και ανάπτυξης της κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτός ο ιστός μπορεί να αποτελέσει επαρκή απάντηση στον (αντι)κοινωνικό αυτοματισμό και στους κοινωνικούς εμφύλιους, που αποτελούν το βασικό όπλο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου εις βάρος των κοινωνικών πλειοψηφιών.