Το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών

Συνάδελφοι,

στο σημερινό περιβάλλον η ΕΛΜΕ καλείται να ασκήσει ουσιαστική κριτική παρέμβαση στις πολιτικές επιλογές που έχουν σχέση με την εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό. Αναγκαία, όμως, προϋπόθεση είναι η υπέρβαση των σημαντικών υποκειμενικών μας αδυναμιών. Το πρόβλημα της μη συμμετοχής μας στις διαδικασίες συλλογικής συζήτησης και δράσης της ΕΛΜΕ (όπως και της ΟΛΜΕ), με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα των συνδικαλιστικών και εκπαιδευτικών διεκδικήσεων και στη κοινωνική αποδοχή του λόγου μας, είναι πολυπαραγοντικό, αλλά με κάποιες έκδηλες όψεις στις οποίες οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε :

-τις κομματικές επιρροές, με κυριότερες τις κυβερνητικές εξαρτήσεις

-τις παραταξιακές αγκυλώσεις, με τις κεντρικά και «από τα πάνω» κατευθυνόμενες θέσεις

-τις ωφελιμιστικές, ατομικές επιδιώξεις ανέλιξης, μέσω του συνδικαλισμού

-τον μανιχαϊστικό, καταγγελτικό μονόλογο, ορισμένων ‘κατόχων’ της ‘μοναδικής αλήθειας’ με στρέβλωση, έως συκοφάντηση των διαφορετικών απόψεων.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Αξίζει να επισημάνουμε και την σημαντικότατη, αν και όχι τόσο ορατή, διεργασία ώθησης των ανθρώπων στην ιδιώτευση και στη διάχυση του μύθου της ατομικής ευτυχίας σε περιβάλλον κοινωνικής ανασφάλειας, ανεργίας, εξαθλίωσης. Εδώ η επίδραση της άθλιας πλευράς της τηλεόρασης είναι καταλυτική...

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΡΙΖΟΥΝ, ΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ, ΤΗ ΣΤΡΟΦΗ

ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΑΣ ΣΕ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ.

"H βούληση δεν εκπροσωπείται" υποστηρίζει ο "αιρετικός" διαφωτιστής.

Το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών, πρέπει να απαντήσει στα προβλήματα της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού, να διαμορφώσει θέσεις, να χαράξει στρατηγική, να επιβάλλει τα δίκαια της εκπαιδευτικής κοινότητας. Οφείλει να απαντά αποτελεσματικά στις πραγματικές ανάγκες του εκπαιδευτικού, ως παράγοντα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και όχι του εκπαιδευτικού ως ψηφοφόρου. Να αποτελεί ένα κίνημα που δεν θα υποκαθιστά την κοινωνική δράση του εκπαιδευτικού, αλλά θα την ενισχύει, δεν θα κάνει διακρίσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, αλλά θα προκρίνει το συμφέρον του εκπαιδευτικού, δεν θα διαχωρίζει αλλά θα ενώνει, δεν θα μένει στην ανάλυση, αλλά θα προχωρά στη σύνθεση. Ένα κίνημα που θα απορρίπτει κάθε διαχειριστική λογική του συστήματος, αλλά και κάθε λογική περιθωριοποίησης του εκπαιδευτικού. Που θα αναδεικνύει τον εκπαιδευτικό ως λειτουργό με ιδιαίτερο ειδικό βάρος στην κοινωνία, με συνειδητοποίηση, κοινωνική ευαισθησία, σφαιρική αντίληψη της πραγματικότητας, ιδιότητες που επιτάσσουν υψηλή επιστημονική, κοινωνική και οικονομική στήριξη.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η Εκπαιδευτική Προοπτική και το Κοινωνικό Δίκτυο Εκπαίδευσης καταθέτουν τις αρχές, τους στόχους και τις προτάσεις τους.

Αγωνιζόμαστε για τη δημιουργία κοινωνικού κινήματος Παιδείας, με δική του πολιτική πρόταση για τη Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση, με την οποία θα υλοποιείται το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση η οποία θα παρέχεται από εκπαιδευτικούς, πλήρους και αποκλειστικής εργασίας.

Προβληματιζόμαστε για το μέλλον της εκπαίδευσης στη χώρα μας, ανησυχούμε για το περιβάλλον, ενδιαφερόμαστε για τον πολιτισμό και προσπαθούμε να συμβάλουμε με δημοκρατικές διαδικασίες, ώστε να διαμορφώσουμε μια κοινωνία πιο ανθρώπινη και δημιουργική.

Βλέπουμε γόνιμα και δημιουργικά το ευρωπαϊκό και ελληνικό κοινωνικό φόρουμ, αλλά και κάθε προσπάθεια των σύγχρονων κινημάτων να αναπτύξουν μια πειστική κριτική και δυναμική στάση απέναντι στο μοντέλο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Προσπαθούμε να οικοδομήσουμε έναν άλλο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο και χωρίς κομματικές συναλλαγές, ώστε να μπορέσει να αποκρούσει τη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης καθώς και την επέλαση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Έχουμε διασφαλίσει την αυτονομία μας από κάθε είδους κομματική κηδεμόνευση. Συνεδριάζουμε και αποφασίζουμε για κάθε ζήτημα μετά από δημόσια πρόσκληση. Οι συνεδριάσεις μας είναι ανοιχτές σ’ όποιον συνάδελφο αγωνιά και πιστεύει ότι ‘δεν μπορεί να σωθεί μόνος του’.

Επιδιώκουμε την υπέρβαση των άγονων παραταξιακών αντιπαραθέσεων, τη συσπείρωση του κλάδου μας, την σύνθεση των απόψεων για να βγει ο κλάδος από την ατομική και συλλογική αδράνεια και να αναλάβει ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης.

Οραματιζόμαστε μια δημόσια, πραγματικά δωρεάν, εκπαίδευση και παιδεία. Ένα σχολείο χ ω ρ ί ς ε ξ α ρ τ ή σ ε ι ς κ α ι γ ρ α φ ε ι ο κ ρ α τ ι κ έ ς δυσλειτουργίες. Είμαστε πρώτιστα δημόσιοι λειτουργοί και μέλημά μας είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των ανθρώπων στον μόνο και μοναδικό της περιβάλλοντα χώρο, την κοινωνία – φύση σαν αδιάσπαστο όλο.

Αποφασίζουμε να αφιερώσουμε τις όποιες δυνάμεις μας στον αγώνα, για να αποκτήσει προοπτική ο κλάδος να λύσει τα οξυμένα του προβλήματα και να τηρηθούν κανόνες διαφάνειας και αξιοπρέπειας.

O συνδικαλισμός χρειάζεται φρέσκιες ιδέες, συνεκτικό όραμα για την Παιδεία, για το σχολείο, για τον εκπαιδευτικό. Οφείλει να απαγκιστρωθεί από την εσωστρέφεια που τα τελευταία χρόνια τον διακρίνει και να αντιστρέψει την αρνητική εικόνα που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία ως προς τη λειτουργία του κινήματος και του εκπαιδευτικού.

Σήμερα, η δυναμική των αλλαγών επιβάλλει αναθεωρήσεις και επαναπροσδιορισμούς σε μια σειρά στρατηγικών, θέσεων, στάσεων, και πρακτικών προκειμένου να δοθούν πειστικές απαντήσεις σε κλαδικά, εκπαιδευτικά και κοινωνικά ζητήματα.

Στους χαλεπούς καιρούς μας η συλλογική έκφραση και δράση φαντάζει η μόνη αξιόπιστη και υπό προϋποθέσεις αποτελεσματική διέξοδος για να αντιπαλέψουμε την αδικία, που βρίσκεται στη βάση της κοινωνικής συνύπαρξης.

Την τάση λοιπόν της απομόνωσης, που περιγράφεται ως ιδιώτευση, οφείλουμε να καταπολεμήσουμε, εφόσον η μόνη ορατή και συνάμα ελπιδοφόρα προοπτική συνολικής απάντησης στη λαίλαπα των αλλαγών που αναμένονται είναι η συλλογική δράση και έκφραση, μέσα από θεσμούς όπως ο συνδικαλισμός και τα κοινωνικά κινήματα.