Το Εκπαιδευτικό τοπίο ξεκαθαρίζει

Του Μάρκου Λάζαρου

Η κυβέρνηση αποφάσισε. Είναι πολυέξοδη η εκπαίδευση και ο εκπαιδευτικός στη χώρα.
Την απόφαση αυτή την ονομάζει “Μεταρρύθμιση”.

Το πρώτο και ουσιαστικό είναι ότι το πολιτικό μας σύστημα γενικότερα και η κυβέρνηση ειδικότερα, παρά την κρίση δεν βάζει μυαλό. Aντιθέτως, συμπεριφέρεται σαν να το βολεύει η κρίση. Μιλά για μεγαλεπήβολα σχέδια που προτίθεται να υλοποιήσει, παραπλανά τον κόσμο, κρύβει την αλήθεια, χρησιμοποιεί τακτικές παραπληροφόρησης εκμεταλλευόμενο τα ΜΜΕ.

Συνεχίζει να χρησιμοποιεί ανθρώπους δικούς του που τοποθετήθηκαν, διορίστηκαν σε δήθεν πολιτικές θέσεις για παπαγαλάκια, όχι στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής αλλά στήριξης της παραπάνω τακτικής να μην διαφανεί η πραγματική πολιτική κατεύθυνση.

Τα μέτρα που ξεκίνησαν στο όνομα της οικονομικής κρίσης με επιχειρήματα: "Είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε τέτοια μέτρα να σώσουμε τη χώρα", ή "Τα μέτρα αυτά είναι έξω από το πρόγραμμά μας", σιγά-σιγά μετεξελίχθηκαν σε ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΤΡΟÏΚΑΣ, και τελικά θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα.

Είναι φανερό ότι στο σχεδιασμό της Κυβέρνησης μετά την υγεία έρχεται η παιδεία.

Ωραία λόγια "Αναβάθμιση εκπαιδευτικού", "Νέο σχολείο", "Εξορθολογισμός ωραρίου", "Ηλεκτρονική διαβούλευση", κ.λπ. Πουθενά σε καμία δήλωση, σε κανένα σχεδιασμό, πουθενά μα πουθενά από την πλευρά του Υπουργείου Παιδείας δεν αναφέρεται ότι γίνεται για οικονομικούς λόγους, λόγω κρίσης.

Τα πάντα παρουσιάζονται σαν αναγκαία μέτρα λόγω παθητικότητας του συστήματος και πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις, τα πάντα παρουσιάζονται καινοτόμα και αναγκαία, τα πάντα θα φέρουν καλύτερα αποτελέσματα στην παιδεία από ότι είναι σήμερα. Ελάχιστες φορές και μόνο όταν η πίεση είναι ασφυκτική ψελλίζουν ότι οι εποχές είναι δύσκολες. Αυτό με μεγάλη δόση επιείκειας θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει πολιτικά ανέντιμο.

Βέβαια αλλαγές χρειάζονται και είναι επιβεβλημένες με τέτοια κατάσταση αλλά σε ποια κατεύθυνση;
Σίγουρα όχι την κατεύθυνση που παρουσιάζουν ως μονόδρομο.
Αλήθεια, ποια κυβέρνηση τα τελευταία 30 χρόνια με την γνωστή τακτική πια δεν μεταρρύθμιζε για να διορθώσει τα πράγματα;

Αλλά ας τα πάρουμε ένα – ένα.
1. Καταργήσεις – συγχωνεύσεις σχολείων.
"Παιδαγωγική, η λογική των συγχωνεύσεων", "Ποιοτική αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης", "Εξορθολογισμός στη διασπορά των σχολικών μονάδων". Αυτή την φρασεολογία χρησιμοποιεί το υπουργείο παιδείας στο δελτίο τύπου.
Με αυτά τα ωραία λόγια ξεκίνησε την επικοινωνιακή τακτική του. Τι θα ακολουθήσει; Φυσικά ένα ή δύο 'καραμπινάτα' παραδείγματα για όλη τη χώρα, όπως έγινε και με τις αποσπάσεις. Όπου 'διαφημίστηκαν' τα σχολεία στους Φούρνους, ασχέτως αν μετά έκανε περισσότερες αποσπάσεις στο Υπουργείο.
Θα ακολουθήσουν δηλώσεις για καλύτερη υλικοτεχνική υποδομή των νέων σχολικών μονάδων κ.λπ., κ.λπ.
Η ουσία είναι η εξής. Η χρηματοδότηση έπεσε στο 2% και:
- θα μειώσει το εκπαιδευτικό προσωπικό την επόμενη διετία- τριετία περίπου κατά 20-25% συγχωνεύοντας τα σχολεία, μειώνοντας τους διορισμούς, αυξάνοντας το ωράριο σε συνδυασμό με την αύξηση των συνταξιοδοτήσεων.
- θα μειώσει τις δαπάνες λειτουργίας των σχολείων. Τώρα οι σχολικές επιτροπές δεν έχουν ούτε για πετρέλαιο.
Να σημειώσουμε εδώ ότι δυστυχώς οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης ακολουθούν κατά πόδα το πολιτικό σύστημα. Πριν τις εκλογές των καλλικρατικών δήμων παρουσίαζαν την κατάσταση ιδανική για νέο ξεκίνημα, τομή, κ.λπ. Μόλις τελείωσε το εκλογικό πανηγύρι "Ο ΜΙΚΡΌΣ ΦΤΩΧΟΣ ΔΗΜΟΣ, ΕΓΙΝΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΦΤΩΧΟΣ" και τώρα που έχουν την ευθύνη των σχολείων κωφεύουν γιατί τους βολεύει. Αν γινόταν με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο οι καταργήσεις –συγχωνεύσεις, θα είχαν βγει στα κεραμίδια.
- θα αυξήσει τους μαθητές στο τμήματα. Είναι παράλογο να μιλάει για παιδαγωγικούς λόγους με 30 και 35 μαθητές στα τμήματα.
Επειδή θα έχουν διαδραστικούς πίνακες θα βελτιωθεί η μάθησή τους ή θα παρακολουθούν 'σινεμά';
Οι στόχοι των συγχωνεύσεων – καταργήσεων:
λιγότερα σχολεία, λιγότερα «έξοδα, βλ. δαπάνες», μεγαλύτερα τμήματα μαθητών - περισσότερα μαθησιακά ελλείμματα, εξαφανισμένοι αντισταθμιστικοί – υποστηρικτικοί θεσμοί, λιγότεροι εκπαιδευτικοί, εκπαιδευτικοί σε διαρκή ομηρία και περιπλάνηση αφού θα μειωθούν δραστικά οι οργανικές θέσεις άρα και η δυνατότητα για μεταθέσεις-αποσπάσεις. Το υπουργείο για να αντιμετωπίσει τα χιλιάδες κενά του χρόνου προχωρά σε αυτά τα μέτρα.
Οι γονείς πρέπει να δραστηριοποιηθούν και να κατανοήσουν ότι τα σχολεία δεν είναι για 'παιδοφύλαξη'. Ότι να ναι όπως να ναι, μόνο να κάθεται το παιδί μου ως το μεσημέρι.
Σε τοπικό επίπεδο ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης με ταξίδια αστραπή στους Νομούς Χανίων, Ρεθύμνου, Λασιθίου, με συσκέψεις κλειστού τύπου προσπαθεί να διαμορφώσει πρόταση για το ποια σχολεία θα πρέπει να συγχωνευθούν – καταργηθούν.
Η εισήγηση της Περιφερειακής Διεύθυνσης προς το Υπουργείο θα κατατεθεί στις 25 Φεβρουαρίου αφού λάβει τις εισηγήσεις από τους διευθυντές δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας. Εύλογα δημιουργούνται τα παρακάτω ερωτηματικά.
-Είναι δυνατόν για ένα τόσο σοβαρό θέμα να αποφασίσουν σε επίπεδο Κρήτης 10 άνθρωποι;
-Είναι δυνατόν να μην περάσει η εισήγηση από τα Δημοτικά Συμβούλια των περιοχών που θα αφορά το θέμα;
- Είναι δυνατόν να μην γίνει καμία κουβέντα με τα εκπαιδευτικά σωματεία και τους συλλόγους διδασκόντων;
-Είναι δυνατόν οι Προϊστάμενοι εκπαιδευτικής καθοδήγησης και οι Σύμβουλοι να μην καταθέσουν ανοικτά και ξεκάθαρα την εισήγησή τους;
- Είναι δυνατόν να διατυμπανίζεις ότι γίνεται διάλογος για το θέμα όταν συζητάς με κλειστές πόρτες και 10 ανθρώπους σε επίπεδο Κρήτης με απουσία όλων των θεσμών;

2. Αναβάθμιση του εκπαιδευτικού.
Αναβάθμιση με "εξορθολογισμό ωραρίου". Θα αυξήσει το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει ο εκπαιδευτικός να λειτουργεί το σχολείο και διοικητικά. Θα αυξήσει το ωράριο ενώ εδώ δεν σκέφτεται τις 'παιδαγωγικές επιπτώσεις'. Λες και ο εκπαιδευτικός είναι δουλειά 'συμβούλου' που περιτριγυρίζουν τον εκάστοτε υπουργό και έχουν διαφορετικό ωράριο.
Αναβάθμιση με 30 μαθητές στο τμήμα και ταυτόχρονα να απαιτεί και εκπαιδευτικό αποτέλεσμα. Αλήθεια τι έγιναν όλα εκείνα περί φιλανδικού μοντέλου;
Αναβάθμιση με κατάργηση ουσιαστικά της οργανικότητας. Το νέο εκπαιδευτικό περιβάλλον που θα προκύψει μετά την υλοποίηση όλων των παραπάνω θα είναι εφιαλτικό. Υπεραριθμίες, μετακινήσεις όχι μόνο από νομό σε νομό αλλά και από περιφέρεια σε περιφέρεια.
Αναβάθμιση με αύξηση αρμοδιοτήτων στους διευθυντές και υποβάθμιση του συλλόγου διδασκόντων. Αναβαθμίζεσαι αλλά δεν έχεις την δυνατότητα να συναποφασίζεις για τη λειτουργία του σχολείου.
Αναβάθμισε τους αναπληρωτές κάνοντάς τους μειωμένου ωραρίου, προσλαμβάνοντας μέσω ΕΣΠΑ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΩΡΟΜΙΣΘΙΑ, την ωρομισθία των 11 ωρών την εβδομάδα, αλλά δημιούργησε την ωρομισθία των 4 ωρών την εβδομάδα.
Αναβάθμισε τον τρόπο διορισμού καταργώντας τους διορισμούς αλλά ταυτόχρονα συνεχίζει να χρησιμοποιεί τους αναπληρωτές και ωρομίσθιους για τις ανάγκες.
Αναβαθμίζει τον εκπαιδευτικό όταν δεν πληρώνει σαν κοινός κλέφτης δεδουλευμένα όπως χειριστές ΠΔΣ, συνοδούς εκδρομών, επιτηρήσεις ή αναβαθμίζει τον εκπαιδευτικό όταν δίνει 2,5 ευρώ επιτηρήσεις για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας. Αναβαθμίζει τον εκπαιδευτικό όταν δεν του καταβάλει τα 176 ευρώ από το 2000 με δικαστικές αποφάσεις.


Μάλιστα όλα, συμφωνούνται για το καλό μας σε κλειστή σύσκεψη στο Μαξίμου με Αμερικανούς συμβούλους λες και τα θέματα παιδείας είναι απόρρητα. Χωρίς καμία ενημέρωση, συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς που τα πάντα, με αυτό το Υπουργείο, τα μαθαίνουν από διαρροές.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν ένα εφιάλτη 'αναβαθμισμένο' για το μέλλον της εκπαίδευσης.
Δυστυχώς για τον εκπαιδευτικό δεν τελειώνουμε εδώ. Άλλωστε αν το Υπουργείο Παιδείας ξεκίνησε με το σύνθημα 'ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ' και παθαίνει αυτά, φανταστείτε τι θα πάθει ο 'ΔΕΥΤΕΡΟΣ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ'. Ας γράψουμε τα κυριότερα.
Ενιαίο Μισθολόγιο. Μετά τη δραματική μείωση των αποδοχών μας έρχεται το Ενιαίο Μισθολόγιο . Ορισμένοι διαδίδουν ότι επειδή είμαστε οι πιο χαμηλόμισθοι του Δημόσιου Τομέα θα έχουμε αύξηση έστω και οριακή. Μακάρι να διαψευσθούμε εμείς που διαδίδουμε συνεχώς άσχημα νέα και πανικοβάλουμε τους συναδέλφους αλλά αλήθεια μπορεί να πιστέψει κανείς κάτι τέτοιο όταν δεν πληρώνει ούτε τις υπερωρίες που αναγκάζει τους συναδέλφους να πραγματοποιήσουν επειδή δεν έχουν προσωπικό, όταν δεν πληρώνει επιτηρήσεις, ΠΔΣ, εκδρομές;
Αύξηση ορίων ηλικίας. Με τον πρόσφατο νόμο αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας. Μόνο όσοι είχαν κατοχυρώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα διατήρησαν τα όρια ηλικίας. Οι υπόλοιποι θα περιμένουμε τα επόμενα χρόνια να αυξηθεί πάλι το προσδόκιμο ζωής για να δούμε που 'θα κάτσει η μπίλια' λες και είναι τυχερό παιχνίδι.
Ασφαλιστικά ταμεία. Το ταμείο πρόνοιας έχει έλλειμμα περίπου 2 δις και 15.000 συνταξιούχοι περιμένουν στην ουρά για το εφάπαξ. Το μετοχικό έχει έλλειμμα και προχωράει σε περικοπές δώρων. Οι επικουρικές στον αέρα. Ενώ στο ΙΚΑ η μόνιμη επιχειρηματολογία είναι ότι δεν πληρώνονται οι εισφορές, εδώ εύλογα αναρωτιέται κάποιος αφού δεν υπάρχει απώλεια ασφαλιστικών εισφορών πώς κατάντησαν έτσι τα ταμεία;
Υγειονομική περίθαλψη. Θα πληρώνουμε περίπου 270 εργαστηριακές εξετάσεις.

Οι μέθοδοι που θα χρησιμοποιήσουν για να παγώσουν αντιδράσεις είτε απεργίες είτε συλλαλητήρια, γνωστές.
- Πρώτα στο χορό τα γνωστά ΜΜΕ (κυρίως των τηλεοπτικών).
- Διαστρέβλωση κάποιων στοιχείων, αποσιώπηση κάποιων άλλων στοιχείων, γρήγορη μετατόπιση της συζήτησης σε άλλο θέμα (κατά προτίμηση σε δευτερεύον).
- Συντεχνίες που θίγονται προνόμια τους.
- Με τις απεργίες και τα συλλαλητήρια δεν κερδίζουμε τίποτα.
- Είναι προνομιούχοι του συστήματος, εργάζονται λίγο κ.λπ., κ.λπ.

Αυτά και πολλά άλλα θα ακουστούν τις επόμενες μέρες πριν την απεργία αλλά και κατά την διάρκεια της απεργίας.
Το προσωπικό και συλλογικό στοίχημα όμως πρέπει να μεταφερθεί αλλού. Είναι δυνατόν να μην δηλώσω με την συμμετοχή μου την αντίθεσή μου σε όλα αυτά τα μέτρα;
Η κυβέρνηση πάντα μετράει με τα ποσοστά συμμετοχής αν συναινούμε ή όχι.
Είναι δυνατόν να μπω στο ποσοστό του ναι;
Αν τώρα δεν υπάρχει συμμετοχή με ποσοστά 80-90%, αν επιλέξουμε τώρα την ιδιώτευση και όχι το συλλογικό, αν επιλέξουμε τη 'νομιμότητα', αν επιλέξουμε την επιλογή του πολιτικού μας φορέα τι θα γίνει αργότερα;
Αν τώρα δεν συσπειρωθούμε στο σωματείο μας διορθώνοντας προβλήματα και αγκυλώσεις πότε θα το κάνουμε, όταν θα έχουμε χάσει τα πάντα;
Αν θέλουμε να δώσουμε μια συνοπτική εξήγηση στην αλλαγή σκηνικού με συνδικαλιστικούς όρους, αυτή συνοψίζεται στο ότι μέχρι τη δεκαετία του 1990 οι εργαζόμενοι διεκδικούσαν και οι εργοδότες προέβαιναν σε παραχωρήσεις. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο, την πρωτοβουλία των διεκδικήσεων έχουν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι προσχωρούν σε αυτές. Το αρνητικό είναι ότι έχουν συμμάχους και τiς κυβερνήσεις ακόμα και της 'σοσιαλιστικές'.
Ουσιαστικά η μη συμμετοχή μας, βοηθάει τους εργοδότες να διεκδικούν όλο και περισσότερα. Αυτό αφορά τους εργοδότες του ιδιωτικού αλλά και του Δημόσιου τομέα γιατί δυστυχώς συμπεριφέρεται χειρότερα ως εργοδότης το Δημόσιο από τον ιδιωτικό τομέα σήμερα.